Jane Goodall: ‘Het slimste wezen op aarde vernietigt de enige aarde die zij heeft.’
Jane Goodall
‘Het slimste wezen op aarde vernietigt de enige aarde die zij heeft.’
Jane Goodall spreekt in Arusha en de hele expat gemeenschap is uitgelopen om haar te horen spreken. De hal van de internationale school waar zij haar lezing houdt, is gevuld met veel kinderen en hun ouders die op deze warme zaterdagmiddag op gammele plastic stoeltjes plaatsnemen. Meer dan twee honderd mensen kunnen zitten, maar het aantal stoelen is niet toereikend. Helemaal achteraan, in de brandende zon, staan mensen om naar deze bijzondere vrouw te luisteren. Aan de geïmproviseerde bar wordt al volop bier verkocht.
We beginnen de lezing met een minuut stilte voor alle mensen die hun leven hebben gegeven voor het beschermen van wilde dieren. De Britse helicopter piloot die eind januari in de Serengeti, hier een paar uur rijden vandaan, werd neergeschoten door stropers hebben we allemaal op ons netvlies.
Dr Jane Goodall is een dunne, fragiele vrouw van 81 jaar, maar op het podium straalt ze een kracht en overtuiging uit die zelfs onze kinderen stil doet zijn. Werk hard en geef nooit op, is haar boodschap aan de jeugd van vandaag. Volwassen in de zaal geeft ze andere inzichten. Als eerste herinnert ze ons eraan dat dieren veel intelligenter zijn dan we denken. Kinderen weten dat allang, maar volwassenen zijn zich superieur gaan voelen en onderschatten hoe slim en veerkrachtig dieren zijn. Hoe hun emoties vergelijkbaar zijn met de onze en niet alleen die van primaten, zoals de chimpansee die Jane al vijfenvijftig jaar onderzoekt. Ook honden, olifanten parkieten en zelfs inktvissen zijn slimmer dan we denken. Maar, voegt zij er aan toe, de mens is natuurlijk de slimste van allemaal.
Dan geeft ze ons een tweede inzicht. Het slimste dier van de planeet is vreselijk dom bezig.
Hoe kan het dan, dat wij de aarde waarop wij leven, de enige aarde die we hebben, aan het vervuilen en vernietigen zijn? De zaal is stil en het kan niet anders dat iedereen denkt aan zijn of haar bijdrage aan die vernietiging.
Een oplossing verwacht Jan niet van ons. De oplossing, zo vertelt ze, ligt in de toekomst. Onze kinderen, zij zijn degene die de wereld zullen, moeten veranderen. Met hun social media kunnen zij miljoenen mensen verontwaardigd laten zijn over het doodschieten van de leeuw Cecil. Met hun nieuwsgierigheid zullen zij nog zoveel meer ontdekken over de dieren en de natuur die onze aarde zo leefbaar maakt. Met hun enthousiasme zullen zij anderen beïnvloeden en impact hebben. De wereld veranderen.
Mijn kinderen hebben de boodschap in ieder geval begrepen. De rij voor een handtekening van Jane is lang maar geduldig en zonder te zeuren wachten onze kinderen in de zon. ‘Hoe kan ik helpen om de wereld beter te maken, ik ben pas tien?’vraagt mijn dochter Tooske aan de toegankelijke en ozo aardige vrouw die op een tafel is gaan zitten en een glaasje rode wijn uit een plastic bekertje drinkt. Jane Goodall legt uit dat haar stichting lokale projecten om de aarde te beschermen ondersteunt en begeleidt en dat Tooske op haar school zo’n project kan starten. Emailadressen worden uitgewisseld en het zaadje is geplant.
En terwijl de generatie onder ons én boven ons de wereld redden, drinken wij een biertje aan de bar en overdenken onze zonden.
