Wat ik zeg
Op het podium doe ik hetzelfde als op papier: ik geef het perspectief van dieren en maak zichtbaar wat meestal buiten beeld blijft.
De Rode Hoed organiseerde een gesprek over ecofeminisme aan de hand van het werk van filosoof Val Plumwood. Met mooie lezingen van Lisa Doeland en Katrien Schaubroeck. Moderator was voormalige Denker des Vaderlands Daan Roovers. En ik vertelde hoe het gedachtegoed van Plumwood aansluit bij mijn visie op dierenwelzijn en dierenrechten.
Plumwood gebruikt het begrip terra nullius — leeg land. Oorspronkelijk een koloniale term: land zonder Europese bewoners werd simpelweg ‘leeg’ verklaard, niemandsland. En dus vrij om te nemen. Plumwood laat zien dat we hetzelfde denken toepassen op de natuur. Alles wat niet menselijk is, heeft geen waarde. Het staat er voor óns. Om te gebruiken, om van te profiteren.
Dat is zo vanzelfsprekend geworden dat we het niet eens meer zien.
En dieren? Die zijn het duidelijkste voorbeeld. In onze maatschappij is een koe geen subject met een eigen leven. Een kip is geen levend wezen met gevoel. Ze zijn grondstof. Terra nullius.
Plumwood — zelf bijna opgegeten door een krokodil — doorprikte die illusie. Wij staan niet buiten de natuur. Wij maken er deel van uit. En als we dieren behandelen als leeg land, zeggen we eigenlijk: hun leven telt niet.
Gisteren zat ik op het podium met mensen die dat ook voelen. En in de zaal nog veel meer. Dat geeft energie.
Want het kán anders. En het moet.
Recente artikelen
Populairste artikelen
