Waarom krijgt een hond wél compassie bij het sterven?
Ik heb onze hond laten inslapen. Na een jaar ziekte was ze op.
Ik geef dieren een stem in het publieke debat.
Ik breng het perspectief van dieren
actief in het maatschappelijke debat
en maak zichtbaar wat dat betekent
voor hun welzijn.
Ik heb onze hond laten inslapen. Na een jaar ziekte was ze op.
Ik was een paardenmeisje. Hele weekenden bracht ik door op de manege waar ik mijn verzorgpony met liefde overvoerde.
Ik loop over het pad achter het hotel richting ons huis.
Als de baas van het dorp mij aanspreekt, weet hij dat we gaan praten over bomen. In 2019 heb ik samen met de omgeving bijna 10.000 bomen geplant.
Ik hou van allebei. De een is vertrouwd en toch nooit saai. De ander is onvoorspelbaar en spannend.
Een van de meest dichtbevolkte wildgebieden ter wereld is de Ngorongoro Krater.
Bij ons op het terrein leven colobusapen. Grote, zwarte apen met witte manen die tot ver over hun rug lopen en met een lange witte staart.
Toen ik nog in Nederland woonde, was ik niet dol op insecten.
Druilerige dagen, waarop je niets liever doet dan de open haard aan, met een deken op de bank en Netflix bingewatchen.
We gaan naar Tarangire National Park. We willen heel graag olifanten zien en dat is bijna gegarandeerd in dit park.
End of content
End of content
Wil je mij uitnodigen als spreker of een interview aanvragen? Neem contact op, ik reageer snel.
© 2026 Marjolein de Rooij